Şu anda seviyeli ve çok güzel bir ilişkim var.

Sevgili ablacığım, ben 16 yaşında bir genç kızım. Fakat yaşıma ve yaşıtlarıma göre çok olgun bir kişiliğe sahibim. Şu anda seviyeli ve çok güzel bir ilişkim var. Sevdiğim insan 23 yaşında ve çok da iyi anlaşıyoruz. Yalnız bir sorun var: Bu arkadaşım bugüne kadar çıktığım ilk erkek. Sorun bu ilişkimi aileme kabul ettiremeyişim. Daha doğrusu çıkma teklifi aldığım gün itibariyle anneme ve babama bu konuyu açtım. Çok anlayışlı karşıladılar. Hatta duygularımı onlarla paylaştığım için bana teşekkür bile ettiler. Daha sonra ise, yaşımın henüz çok küçük olduğunu, bu ilişkiyi sürdürmemem gerektiğini, karşıma daha birçok insanın çıkacağını söylediler. Ben de onları kırmamak, düşüncelerine ve bazı değer yargılarına saygı göstermek uğruna ayrılmaya karar verdim. Ancak daha sonra onsuz olamadığımı gördüm, bu kadar iyi ve bana saygı gösteren birini daha bulamayacağımı, beni mutlu edeceğini düşünerek yeniden görüşmeye başladım. Sevdiğim genç de aileme karşı saygısızlık etmemem, onları kırmamam gerektiğini düşünüyor. Kısacası beni benden çok düşünüyor. Ben onun ailesiyle de görüşüyorum. Beni çokton kabullendiler bile. Sorun benim aileme durumu kabul ettirememem. Onlara açılamamam. Uygun bir zaman kolluyorum ama, bir türlü bulamıyorum. Ama sevdiğim insanı da kaybetmek istemiyorum. Ben elimden geleni yaptım. Siz de bana cevap vermeseniz bile, size yazmak çok hoş bir duyguydu. Sevgilerimle.

Rumuz: Ankara'dan Tutku

Canım kızım böyle sitem etmekte haklısın. Çünkü mektupların çokluğu nedeniyle gecikerek cevap verdiğimin bilincindeyim. Ama bana içimi dökmekten bile rahatlık duyduğunu söylemen çok güzel. Zaten genellikle benim yaptığım da bu. Doğrusu gerçekten elinden geleni yaptığına ben de inanıyorum. Ailen gibi ben de seni açık yürekliliğin ve dürüstlüğün için kutlamak isterim. Ama ailenin senin için endişe etmesini ve yaşının küçük olduğunu düşünmesini anlıyorum da, şu daha birçok insanla karşılaşacağını söyleyip seni caydırmaya çalışmalarına akıl erdirmek mümkün değil. Küçük yaşına rağmen, bu gencin olgunluğu, dürüstlüğü, seni düşünmesi, sana ve ailene karşı saygısı belli ki seni etkilemiş ve karar verdirmiş. Bence de bu kararında haklısın. Böyle bir genci kaybetmemelisin. Bu ilişkiyi gizli sürdürmek de anladığım kadar senin yapına uygun değil. Olmamalı da. Gerçekten uygun bir zamanı yakalayıp bu bana anlattıklarını onlara da anlatmalısın. Bu beraberliği dürüst bir şekilde sürdürmek istediğini onlara da açıklamalısın. Başkalarını tanımak istemediğini, aradığın insanı bulduğunu, ancak onaylarını almadan, her ikinizin de huzur bulamadığınızı belirtmelisin. Bunun bir çocukluk aşkı olmadığnı o zaman sanırım ailen de anlayacak ve kabul edeceklerdir.

Güzin Abla

Editörün notu:

Bu hikayemizde olağan üstü bir yan yok. ama bir durum tespiti yapabiliriz: 16 yaşındaki genç okurumuz bize şunu tekrar hatırlatıyor; kadınlar öncelikle sevilmeyi severler. Elbet, bu hikayemizdeki genç kızımızın ilk defa öpüşecek olması da önemli bir motivasyondur. Dikkat buyurunuz, rumuzunu "tutku" olarak seçmiş. Sadece "efendi bir insan buldum, kaybetmeyeyim" diyenin rumuzu bu olur mu? Boyuna öpüşmek istiyor. Ailesi modernmiş gibi duruyor ama, aslında korktukları şey de bu: kızlarının bazen sadece öpüşmek için öpüşmesi. 2. Güzin ablamız burada iyice şaşırıyor; kız diğerlerine göre daha az imla hatası yaptı diye kızı başgöz edecek. 16 yaş çıtır değil mi, biz mi yanlış öğrendik?